Hai.
Hei uols. Aku tak nafikan hidup sebagai seorang student ni memang masalah kewangan tak dapat nak lari. alah, orang bekerja lagi teruk.. nak bayar macam2 bil..kereta, sewa rumah bil2 segala.. bila aku dah duduk rumah sewa sendiri baru aku tahu macam mana mak aku handle semua.. memang susah.
Aku ada kawan2 dan aku sendiri kadang2 tak ada duit.. makan maggie seminggu tu perkara biasa la.. maggie tu aku rasa makanan paling sedap kot, nak2 maggie kawan.. perhh tu lagi sedap.
Aku ingat lagi, dulu aku kena belasah teruk dengan nenek aku. Time tu aku darjah 2, aku kerja tolong makcik kat taman aku. Kerja pasang wayar. Dapat upah seringgit.. kemain seronok kau aku beli jajan, mak aku nenek aku memang tak lah nak bagi duit beli jajan tu yg aku cari duit sendiri. Pastu tah makcik kepochi mana bagitahu nenek aku. Kalau tak aku tak kena belasah teruk sebab aku menjawab cakap nenek aku..nenek aku pulak memang pantang nenek moyang dia kalau orang menjawab ni. Memang teruk kau kena. Lepas tu aku dah tak tolong makcik tu dah
Darjah 4 pulak aku da tolong mak aku niaga tepi jalan.. kecil2 je masa tu. Mak aku buat part time.. pagi kerja kilang zip, petang mak aku niaga.. panas berhujan.. panas aku boleh tahan lagi. Kalau hujan tu.. ya Allah.. takut sangat. Masa tu mak aku niaga pakai payung. Time angin kuat kena pegang payung basah2 baju.. dah 10 tahun mak aku niaga. Alhamdulillah.
Lagi satu kalau berniaga tepi jalan ni, faham2 jela masyarakat.. bukan aku nak kutuk. Ni realiti, aku yang hadap.
"Dah habis sekolah ke"?
"Tak payah sekolah la kan, sekolah pun buat apa, niaga jela kan"
" kesian awk, berapa la ea dapat sehari"
Eh eh, aku faham niat dia baik, tolong mak lagi baik..dapat pahala.. aku senyum je bila orang kata macam tu.. tapi jangan pandang orang berniaga ni orang tah apa2.. makcik jual apam balik kat tempat aku ni, anak dia 3 orang lulusan universiti awam.. rumah dia memang ko tak sangka dia berniaga tepi jalan.. nampak bodoh2 je.. sebab tu jangan pandang orang sebelah mata.
Entri ni bukan aku nak memperlekeh kan sesiapa.. cuma nak korang bukak mata buka minda. Buat pelajar2 universiti, ukur baju di badan sendiri.. takpelah kita bersusah susah dahulu..walaupun perit.. tak payah ikut kawan2 yg memang dah anak orang kaya.. kalau tak ada duit, tak payah sibuk nak ber iphone 6 7 8, kalau tak ada duit tak payah pakai baju padini, H&M bagai.
Aku minta maaf kalau ada kurang dan salah dalam entri aku ni. Oh ya, mak aku ada pesan 'Hidup jangan banyak mencipta alasan'.
Hei uols. Aku tak nafikan hidup sebagai seorang student ni memang masalah kewangan tak dapat nak lari. alah, orang bekerja lagi teruk.. nak bayar macam2 bil..kereta, sewa rumah bil2 segala.. bila aku dah duduk rumah sewa sendiri baru aku tahu macam mana mak aku handle semua.. memang susah.
Aku ada kawan2 dan aku sendiri kadang2 tak ada duit.. makan maggie seminggu tu perkara biasa la.. maggie tu aku rasa makanan paling sedap kot, nak2 maggie kawan.. perhh tu lagi sedap.
Aku ingat lagi, dulu aku kena belasah teruk dengan nenek aku. Time tu aku darjah 2, aku kerja tolong makcik kat taman aku. Kerja pasang wayar. Dapat upah seringgit.. kemain seronok kau aku beli jajan, mak aku nenek aku memang tak lah nak bagi duit beli jajan tu yg aku cari duit sendiri. Pastu tah makcik kepochi mana bagitahu nenek aku. Kalau tak aku tak kena belasah teruk sebab aku menjawab cakap nenek aku..nenek aku pulak memang pantang nenek moyang dia kalau orang menjawab ni. Memang teruk kau kena. Lepas tu aku dah tak tolong makcik tu dah
Darjah 4 pulak aku da tolong mak aku niaga tepi jalan.. kecil2 je masa tu. Mak aku buat part time.. pagi kerja kilang zip, petang mak aku niaga.. panas berhujan.. panas aku boleh tahan lagi. Kalau hujan tu.. ya Allah.. takut sangat. Masa tu mak aku niaga pakai payung. Time angin kuat kena pegang payung basah2 baju.. dah 10 tahun mak aku niaga. Alhamdulillah.
Lagi satu kalau berniaga tepi jalan ni, faham2 jela masyarakat.. bukan aku nak kutuk. Ni realiti, aku yang hadap.
"Dah habis sekolah ke"?
"Tak payah sekolah la kan, sekolah pun buat apa, niaga jela kan"
" kesian awk, berapa la ea dapat sehari"
Eh eh, aku faham niat dia baik, tolong mak lagi baik..dapat pahala.. aku senyum je bila orang kata macam tu.. tapi jangan pandang orang berniaga ni orang tah apa2.. makcik jual apam balik kat tempat aku ni, anak dia 3 orang lulusan universiti awam.. rumah dia memang ko tak sangka dia berniaga tepi jalan.. nampak bodoh2 je.. sebab tu jangan pandang orang sebelah mata.
Entri ni bukan aku nak memperlekeh kan sesiapa.. cuma nak korang bukak mata buka minda. Buat pelajar2 universiti, ukur baju di badan sendiri.. takpelah kita bersusah susah dahulu..walaupun perit.. tak payah ikut kawan2 yg memang dah anak orang kaya.. kalau tak ada duit, tak payah sibuk nak ber iphone 6 7 8, kalau tak ada duit tak payah pakai baju padini, H&M bagai.
Aku minta maaf kalau ada kurang dan salah dalam entri aku ni. Oh ya, mak aku ada pesan 'Hidup jangan banyak mencipta alasan'.
Comments
Post a Comment